قنديل

  احتمال رویداد یک فاجعه زیست محیطی در غرب کشور وجود دارد!

دریاچه ارومیه دومین تالاب آب شور جهان می باشد که متوسط شوری آب دریاچه حدود ۱۸۰ تا ۲۲۰ گرم در لیتر بوده که این رقم هم اکنون به بالای ۳۶۰ گرم در لیتر رسیده است و حجم نمک موجود در آن حدود 10 میلیارد تن تخمین زده شده است و احتمال پخش شدن 10 میلیارد تن نمک در شهر و استان های هم جوار وجود دارد این در حالی است که متوسط سطح آب دریاچه 3.5 متر کمتر از سطح دریاهای آزاد است و حدود 130هزار هکتار از دریاچه ارومیه به طور کامل شوره زار شده و با شرایط فعلی دیگر قابل بازگشت نیست در حال حاضر نه تنها ورودی آب به این دریاچه صفر است بلکه  میزان تبخیرآب هم  از ۹۶۰ میلی متر به ۱۳۰۰ میلی متر افزایش یافته است.  ابتدا شاهد مرگ آرتمیا بودیم سپس تغییر رنگ دریاچه به رنگ سرخ و حالا هم باید شاهد جان دادن دریاچه باشیم که اگر همین روند ادامه یابد پیش بینی میشود طی 3 تا 4 سال دیگر به طور کامل خشک شود.و این یک فاجه زیست محیطی بزرگی برای استانی که اولین استان در تولید سیب درختی، دومین استان پرآب و سومین استان سرسبز در سراسر كشور محسوب می‌شود که متاسفانه در اثر خشک شدن این دریاچه باید گفت با وزش بادهای حاوی نمک به سمت شهرها و زمین و باغ های کشاورزی منطقه ( علی الخصوص باغهای سیب شارویران که بالاترین سطح زیر کشت تولید سیب در ایران و حتی جهان را دارند) به شوره زار تبدیل گشته و نابود خواهند شد. پخش شدن این حجم وحشتناک نمک تبعات اقتصادی و اجتماعی بالاتر از یک بمب اتمی در منطقه را خواهد داشت.

به هر حال به جریان در آوردن دوباره امواج در دریاچه ارومیه نیازمند نیروی متخصص، كار سیستماتیک، برنامه‌ریزی دقیق و سیاست‌گذاری كلان دولت است. درصورت افزایش دامنه این بحران نه تنها استان‌های مجاور بلكه كشورهای منطقه نیز از آسیب‌های ناشی از خشك شدن این دریاچه در امان نمی‌مانند.

امیدواریم هرچه زودتر مسئولان و نهادهای دولتی برای احیا کردن وجلوگیری از نابودی بیستمین دریاچه بزرگ جهان اقدامات لازمه را انجام بدهند و در اولویت برنامه های دولت قرار گیرد تا شاهد خشک شدن این دریاچه با ارزش و نابودی اکوسیستم منحصر به فرد آن نباشیم.

حالا سوال اینجاست اگر این دریاچه در اطراف شهرهای تهران ، اصفهان یا اراک بود واقعا همین گونه  با  آن برخورد می شد؟

منبع : وبلاگ مهاباد